Dag 5: Villach – Bardolino/Gardameer

Posted: under Foto's, Verslagen 2010, Video.

De laatste dag van de run brak aan en de organisatie begon al goed met de mededeling dat we vooral door moesten rijden om op tijd bij het feest in Bardolino te zijn. Ook kregen we een extra pamflet met uitleg over het rijden in een bergrijke omgeving gezien het grote aantal uitvallers en problemen op de donderdag. De route was ditmaal redelijk kort:

De route gaf weinig keuze, een lekker vlotte trip langs de bergen en andere fraaie landschappen.

De opdrachten deze dag gingen over de afgelopen dagen, zoals de vraag in welk jaar de olympische spelen in het stadion van Wroclaw waren (antwoord: geen), in welk Oostenrijks dorp het Porsche museum zat (stond ons toevallig nog bij van een reclamebord) en hoe de vrouw van de zanger van “Met de vlam in de pijp” heet. Het management van Henk Wijngaard schijnt platgebeld te zijn door carbagerunners 😉

Op een aantal plekken zijn we even gestopt om bij te praten met diverse andere teams, de benen te strekken en van de frisse berglucht en fraaie uitzichten te genieten.

Gedurende de route werden we op een aantal plekken zelfs geblokkeerd door een stel grutte okse, letterlijk dit keer. Zelfs op de boerenweggetjes in Fryslân overkomt je dit niet:

Gezien we de route relatief snel hadden afgelegd en wat vroeg bij de finish waren besloten we alvast de tent op te gaan zetten op de camping zodat we dit niet in de avond/nacht na het feest hoefden te doen. Bij de camping kwamen we team Mevink, Allcarholics en Earth, Wind and Backfire tegen waarmee we op het hoogste terras ons tentje neer konden zetten. Zowel de campingeigenaar als diverse gasten keken hun ogen uit bij die aparte bolides.

Nadat ons tentje stond begonnen we ons klaar te maken om naar de finish terug te rijden en het eindfeest mee te maken. Helaas viel ons oog op de volgende lucht:

Waarop we besloten de scheerlijnen vast te zetten en alles op te bergen. Het moment dat we de weg opreden met team Mevink voor ons begon er plots een noodweer los te barsten zoals we dat nog niet meegemaakt hadden. Er was geen hand meer voor ogen te zien, het water stroomde centimers hoog door de straat, boten die we nog net naast ons konden zien dansten wild heen en weer op het meer en het water schoot bij een aantal straten uit de tuinen weg. Onderstaande video was kort na vertrek bij de camping:

We hebben bij de finish nog kort met Mevink overlegd wat te doen, zij zijn alsnog naar de in het water gevallen finalefeest gegaan, wij zijn teruggereden naar een supermarkt waarvan we wisten at deze nog open was tot negen uur ‘s avonds. Hier hebben we nog wat lekker vlees voor een barbeque gehaald. Gezien het weer toch al zo slecht was besloten we meteen van de gelegenheid gebruik te maken om een paar echte italiaanse pizza’s te verorberen. Achteraf bleek dit ook een prima alternatief voor het feest wat letterlijk in het water viel. Komend jaar gaan we echter wel naar het finishfeest, hoeveel regen kan er nou vallen in Noorwegen? 😉

De foto’s van deze dag zijn hier (28 stuks) en hier (23 stuks) te vinden.

Comments (0) Jun 13 2011

Dag 4: Bratislava – Villach

Posted: under Foto's, Verslagen 2010.

Na de inhaaldag was het donderdag tijd voor de rijdersdag. Veel kilometers door de bergen waar mens en barrel aan de nodige testen onderworpen zou worden. De route ging van Bratislava vrijwel geheel door Oostenrijk naar Villach temidden van de Alpen en nabij de Italiaanse grens.

De opdracht van vandaag klonk simpel, rijdt de route en maak onderweg een foto van de volgende voorwerpen:

Helaas bleek dit makkelijker gezegd dan gedaan en hebben we uiteindelijk maar vier gevonden. Totaal acht punten dus. Ondanks dat we niet meer meededen voor de prijzen (dinsdag en woensdag geen punten ivm. de pech in Wroclaw) wilden we nog wel zoveel mogelijk punten scoren.

Na nog even snel getanked te hebben voor de grensovergang om vervolgens met 130 op de gps richting het startpunt van de opdracht te rijden, vele andere teams inhalend. We waren al wat laat weg uit Bratislava en wilden nog enigszins op tijd in Villach aankomen. Dus snel naar de startplek en het restant op ons dooie gemak afleggen.

Zo rond het middaguur werd het toch wel tijd om eens om de interne mens te denken en besloten we langs de route bij een pizzeria/imbiss te gaan lunchen. De auto stond nogal pontificaal in beeld vanaf de weg wat tot gevolg had dat veel langskomende teams even toeterden. Dit leidde tot de nodige glimlachen vanuit de bediening. We hebben nog geprobeerd wat antwoorden op onze vragen te krijgen, maar gezien het gebrekkige Engels en Duits over en weer lukte dat niet echt.

Een van de voorbijrijdende (en toeterende!) teams

Na dit intermezzo was het tijd om de route voort te zetten waarbij we langs een aantal fraaie landschappen reden. Na korte tijd kwamen we echter een kudde carbagerunners tegen met in hun midden een wagen met panne. Nota bene een Saab 9000, ook in Spyker trim. Het bleek een 2.3i te zijn waar weinig tot geen onderhoud aan was gedaan. De motor liep niet soepel meer in de bergen, dus de DI cassette werd verwijderd om verder te kijken. Wat hier opvalt is hoeveel groepsbinding er is tijdens de carbagerun, er stoppen terwijl wij hier stonden een twintigtal teams om te vragen of ze konden helpen.

Na gekeken te hebben of we nog iets konden betekenen werd duidelijk dat er al voldoende ondersteuning was. We zijn daarop verder gereden langs diverse dorpjes en een aantal fotopunten welke steevast te herkennen waren aan ladingen carbagerunners die er stil stonden om het goed op de foto te krijgen. Toch nog een voordeel van iets later vertrekken…

Wat ons ook opviel onderweg waren de vele auto’s met problemen zoals onderstaande:

Wij hadden dankzij de goede zorg van Saab Wassenaar fatsoenlijke remmerij, maar veel andere teams hadden hier of niets aan gedaan, of hadden geen idee hoe te rijden in een bergrijke omgeving. Er zat een afdaling van 22% in deze route welke door een aantal teams niet of met zeer veel moeite gedaan kon worden. De organisatie besloot naar aanleiding van deze problemen en de uitvallers om de laatste dag nog een pamflet uit te delen met daarop instructies hoe te rijden in de bergen. Desondanks kwamen we ook de vijfde dag nog veel wagens met remproblemen tegen.

De route was verder goed te volgen, maar dankzij het vele stoppen kwamen we nog redelijk laat rond half negen aan in Villach. De andere Spyker/Saab 9000 was hier ondertussen ook, ze bleken geen 3/5e versnelling meer te hebben en hadden het berggedeelte overgeslagen. Ze wilden de volgende dag naar een Opel garage ‘omdat er een Opel blok in ligt’. We hebben ze toch maar uitgelegd dat dit een echt Saab blok is, maar sterkte gewenst met het oplossen van hun diverse problemen. Gezien we ondertussen best wel honger hadden hebben we besloten na een biertje bij de finish (Cor stelde zich beschikbaar als bob) naar de camping te gaan om te dineren en de tent op te zetten.

Aangekomen bij de camping besloten meteen te gaan eten omdat de keuken dicht zou gaan. Bij de receptie kwam nog een Nederlander langs die veel klaagde over bezoekers in een tent welke al twee weken geluidsoverlast veroorzaakten. Lekker op zo’n dure camping die ons al 55 euro voor een nacht kostte. We wisten zo wel meteen welk veld we niet moesten staan. Uiteindelijk bleek dit aan de andere kant van de camping te zijn, waar men onze auto verwonderlijk aankeek. Maar ja, eerst moesten we eten, dus richting het restaurant om daar van een heerlijke avondmaaltijd te genieten. Vervolgens begon het erg donker te worden waarbij we van het groot licht en de mistlampen van de Saab gebruik hebben gemaakt om onze tent op te zetten. Dat kost een uurtje, maar dan heb je ook wat. Hopelijk veroorzaakten wij hier geen overlast mee…

Chris en Jasper zijn nog even de kroeg ingegaan omdat hun minitentje zo stond. Ze bleken echter na terugkeer liever van de buitenlucht te genieten ipv. in een klam tentje te gaan liggen slapen.

De foto’s van deze dag zijn hier (31 stuks) en hier (29 stuks) te vinden.

Comments (0) Jun 13 2011

Dag 3: Wroclaw – Bratislava

Posted: under Foto's, Verslagen 2010.

Dankzij het probleem met de koppeling van de Saab begon onze reisdag pas echt rond twee uur. In de ochtend hadden we nog rustig ontbeten in het hotel waarna Chris en Johan naar de garage afgereisd zijn om de auto af te halen. Dit duurde echter wat langer dan verwacht omdat de reparatie nog niet afgerond was. Terwijl Jasper en Cor zich verveelden in de lobby van het hotel kregen wij echter een hele introductie rond het bedrijf, waarbij iedere Pool die we spraken een kennis had die in Nederland werkte of gewerkt had. Ook kwam er het nodige los over de geschiedenis van Polen, de jeugd, gedrag, toekomst en het leven onder het communistische bewind.

Nadat we het verlossende bericht kregen dat de auto klaarstond werd het tijd om onze reis in stijl voor te zetten en richting Bratislava te rijden. Uiteindelijk hebben ze 6+ uur aan de auto gewerkt waar we omgerekend 50 euro voor moesten betalen.

Bij het hotel stonden Jasper en Cor reeds op ons te wachten na een telefoontje:

De route was ons onbekend gezien de de 09:00 deadline van de start niet hadden gehaald, dus we konden meteen doorrijden naar Bratislava:

Voor we echt op pad gingen moest de maag buiten Wroclaw natuurlijk wel even gevuld worden bij een lokaal restaurantje waar we meteen goedkoop bij konden tanken. Hier aangekomen bleek dit aan de doorgaande route van carbagerunners te liggen getuige het Poolse afval wat “netjes opgeruimd” moest worden.

Na het verorberen van de lunch werden we nog verrast door een colonne legervoertuigen uit Tsjechie die schijnbaar de weg kwijt waren, zo maakten ze een rondje tankstation om vervolgens de doorgaande weg weer op te willen rijden. Nadat we deze vrachtwagens ingehaald hadden (die ging half in de berm rijden om ons er voorbij te laten) zagen we opeens een BMW 7-serie met gele en witte strepen voorbij jakkeren. Team Mevink! Waar we eerder dit jaar op een barbeque geweest waren met team XXL, allcarholics en ACWB. Gezien we wisten dat ze een 27mc bakkie in de auto hadden deze meteen aangeslingerd om eens bij te praten. Het bleek dat ze voor de opdrachten al die tijd in zuid-Polen rondgereden hadden en ietwat verdwaald waren geweest door de verkeerde plaatsnaam in de tomtom in te voeren. Op dat moment hebben we ook besloten om de rest van de route volgens de carbagerun te rijden, we hadden nu immers een team met de instructiepapieren in de buurt. De opdrachten zelf zouden we die dag geen punten voor krijgen gezien we te laat waren voor de start.

Na wat korte rondzwervingen waarbij team Mevink voorop reed werden zij opeens staande gehouden door een agent. Na een korte aarzeling zijn wij alsnog doorgereden om even verderop te blijven wachten tot ze verder mochten rijden. Dit was nu al de tweede keer deze run dat een auto voor ons staande gehouden werd, nadat op dag 1 een Chrysler busje dat we volgden door een Duitse agent aan de kant gezet werd. Na een minuutje of 5 even voorzichting via de 27MC ‘problemen?‘ gestuurd waarop ‘nee, alleen papiercontrole‘ terugkwam. Dat viel dus weer mee.

Kort voor de Tsjechische grens reden we de Citroen XM van team XXL voorbij, waarop we gekeerd zijn om ook even met hun bij te praten en bij te komen. Rogier en Richard van XXL hadden ondertussen goed gegeten en team Mevink besloot van het verkoelende water te genieten. Toch vervelend zo’n luxe auto met niet-werkende airco 😉

We hebben hierop een kopie van de instructies gemaakt en zijn doorgereden om het niet te laat te maken in Bratislava en zo nog wat van de stad te genieten, iets wat ons de dag ervoor niet gelukt was door de problemen aan de Saab.

Via de route kwamen we boven op een berg uit waar een klein cafe in de oude grenspost zat. Hier troffen we een team met een oude Golf met een tapijt op het dak aan waar we nog een tijdje mee hebben zitten praten onder het genot van een goedkoop colaatje. Die Poolse munten moesten toch op…

Na wat geouwehoer via de 27mc met het Golf team zijn we op de snelweg 130 gaan rijden om nog enigszins tijdig in Bratislava aan te komen. Dat lukte helaas niet meer voor het donker, maar we konden wel triomfantelijk melden dat we na onze problemen weer deelnamen aan de Carbagerun. Het was ondertussen al laat bij de finishplaats (pal aan het kasteel, tegenwoordig Slowaaks parlement, dus we mochten absoluut geen overlast veroorzaken), dus we besloten richting ons hotel te gaan wat op zo’n twee minuten lopen van het centrum lag.

Ons hotel was een oud communistisch partijbonshotel wat in de jaren 70 gebouwd is en al die tijd hetzelfde gebleven is. Het is nu een budget hotel voor rondreizende jongeren en gezien we er slechts 1 dag zouden overnachten en het pal aan het centrum lag met een bewaakte parkeergelegenheid was dit ideaal.

Onze reservering was hier goed doorgekomen, maar team XXL die kort na ons binnenkwamen had pech. Zij hadden bij een ander hotel geboekt, dit ging vervolgens niet door waarna alle andere hotels in de omgeving al volgeboekt bleken te zijn. Nadat wij onze bagage naar boven brachten bleek opeens dat onze tweepersoons kamer 3 bedden hadden staan. We zijn meteen naar elkaar toegegaan, om te kijken of de andere kamer ook 3 bedden had en zijn meteen via de brandtrap naar beneden gerend om team XXL de plekken aan te bieden. Ook de goed engels sprekende balie werkte gelukkig mee “we didn’t see a thing! It’s ok”.

Vervolgens zijn we nog van het nachtleven in Bratislava gaan genieten, maar de bar waar we bier dronken ging na 1 rondje al dicht… Chris, Jasper en Richard zijn nog de stad ingegaan, de rest is eerder gaan slapen gezien de zware rijomstandigheden op dag vier.

Nog een korte sfeerindicatie van dit redelijk aparte hotel:

Een aantal foto’s van deze dag (17 stuks) staan hier in een fotoalbum.

Comments (0) Dec 16 2010

Dag 2: Berlijn – Wroclaw/Breslau

Posted: under Foto's, Verslagen 2010.

De tweede dag was de minste dag van onze reis langs Oost-Europa, hoewel de afstand met 400 km aanmerkelijk kleiner was dan de dag ervoor kwamen we pas om 18:00 bij de finishplaats aan. De gereden route van die dag:

Op weg vanuit het centrum van Berlijn naar de startplaats kwamen we voor ons ineens een ghostbusters auto tegen, dat is toch wel het leuke aan de Carbagerun, op de meest rare plekken kom je andere teams tegen vaak gevolgd door veel gezwaai en getoeter. De opdacht van deze dag was even simpel als frustrerend met onze volle auto: Maak Polen een schonere plek door een boomstam van tenminste 1 meter lang en 30cm doorsnede, een stuk sanitair (WC/wasbak/douchebak/bad, geen klein spul) en een tv met beeldbuis mee te nemen. Bonuspunten zijn te krijgen indien je alle drie de objecten meeneemt.

Goed… we waren al laat, dus alle rommel langs de doorgaande wegen zou vast al “opgeruimd” zijn. We besloten meteen richting Polen te rijden en onderweg te verzinnen hoe we in godsnaam alle grote voorwerpen mee moesten nemen zonder een gevaar voor de verkeersveiligheid te vormen. Na een rondje AVUS (we reden eigenlijk verkeerd, net als een paar andere teams) en lekker doorstomen met 150+ op de autobahn kwamen we bij de grens met Polen aan. Geen grenscontroles meer dus uiteraard meteen doorrijden, maar wel netjes vaart minderen voor het geval er struikrovers met flitscamera’s in de berm stonden. Dat bleek niet onverstandig zoals in onderstaande filmpje te zien is:

Zelfs met de aangeraden 80km/u en onze comfortabele vering op deze E36 snelweg rammelde de auto aan alle kanten. Wat een contrast met de heerlijke Duitse autobahn.

Na een kort stukje snelweg zijn we bij wat andere teams bij een tankstation gestopt om o.a. wat fatsoenlijke kaarten van Polen te halen. Dat lukte niet, ze bleken alleen maar kaarten op landsniveau te hebben met de snelwegen. Vervolgens maar even bijgepraat met de andere teams die net als ons de weg niet bepaald positief ervaarden. Zo waren er een verlaagde VW Passat en Golf bij die niet helemaal ongeschonden over het wegdek kwamen. Daarop zijn we verder gereden waarna we na een korte tijd een parkeerplaats zagen met wat teams, een restaurant en stukken hout!

Ondanks de werkzaamheden was dit echter bij lange na geen 30cm doorsnee en bovendien veel werk tussen de wespen. Wij zijn dus doorgereden en besloten om maar zo snel mogelijk van de weg af te gaan, dus bij de eerstvolgende afslag was het meteen raak. We vonden een klein weggetje met daarin veel boomstammen en besloten een mee te nemen. Chris en Jasper kwamen hiermee aanzetten na een bezoekje bij een boerderij aan het eind van deze weg:


Geen 30cm, maar we zouden het er net als het andere team op gaan wagen dat dit ok zou zijn. Bovendien pastte dit net achterin de auto, de kofferbak zat al barstensvol.
Net op het moment dat we wilden wegrijden komen we daar opeens team 164 met een aantal collega’s van de NDC tegen. Na wat manouvreren konden we wegrijden, tot daar opeens twee andere teams hetzelfde weggetje vonden… hoeveel geluk kun je hebben.

Nu we een boom hadden en in the middle of nowhere in Polen rondreden werd het toch tijd voor een fatsoenlijke kaart. Dat is ons gelukt in een van de grotere dorpjes bij een tankstation/Lidl combinatie. Vervolgens op pad door nog meer kleine dorpjes in de hoop dat andere teams daar nog niet geweest waren, dus dan rij je zo’n dorpje uit op een weg als dit… en wat tref je achter je aan?


Een ander Fries team!

Omdat onze maag rond deze tijd toch wel behoorlijk begon te knorren zijn we doorgereden naar Boleslawiec, een kleine stad. Daar hebben we een heerlijke lunch met biefstukjes a 6 euro gehad bij een fantasy-gestyled restaurant genaamd Elric. Toevallig zat er ook een bouwmarkt tegenover, maar daar waren de wasbakken omgerekend 25 euro. Iets teveel van het goede voor een paar punten. Op de parkeerplaats voor de bouwmarkt was iemand gewoon zijn auto aan het repareren waarmee hij een gedeelte van het verkeer blokkeerde, erg apart. Tijdens het eten hebben we besloten toch maar door te rijden naar Wroclaw en daar in de achterbuurten proberen een tv en sanitair te vinden. Helaas kwamen we aan in filetijd waardoor dit niet echt opschoot. We zijn nog wel wat ronden door Wroclaw gereden maar dit bleek in een nog redelijk nette buurt te zijn. Ook daar lag echter veel afval langs de weg! Uiteindelijk vonden we een lading sanitair en oude tv’s bij een betonnen huisje, maar dit terrein was afgezet. Helaas, pindakaas… het was onderhand 7 uur dus we besloten voor vandaag op te geven en ‘s avonds nog even van de stad te genieten.

Vervolgens rijden we naar het Olympisch stadion (waar nooit olympische spelen gehouden zijn, dat was nog een vraag op de laatste dag) om daar in de rij wachtende auto’s opeens de auto af te laten slaan. De koppeling zat plots vast en kwam opeens ook los. Een paar keer pompen met de koppeling en onder de auto kijkende bleek een rubberen slangetje van de koppeling te lekken. Of het was ouderdom, of de wegen in Polen hadden hun tol al geeist op onze prima rijdende Saab… 50 meter voor de finish!

Cor en Jasper zijn ons ondertussen af gaan melden bij de organisatie waarbij ze te horen kregen dat we geen punten kregen omdat we de finish niet gehaald hadden. De boomstam kon dus gedumpt worden. Na een telefoontje naar de ANWB om dit te laten repareren kwam na ruim een uur een afsleepauto aanrijden… dat was dus niet de bedoeling! De Poolse ANWB man heeft vervolgens bijna anderhalf uur aan het rubberen slangetje zitten wroeten wat het probleem op een of andere magische manier niet oplostte. Rare jongens die Polen. Ondertussen kwam er een andere wat oudere Poolse man langs die zijn engels wat wilde oefenen. Na een half uur bleek hij wel iemand te kennen met een garage die het probleem misschien op kon lossen, dus aldoende begon hij te bellen. Goed, de auto dan maar afslepen, repareren en verder rijden morgen. Je wilt de rit niet afmaken met een leenauto.

Uiteraard ook even naar de camping om wat teams te vragen of ze ons bij ons **** hotel af konden zetten, daarbij zijn we vriendelijk geholpen door team ACWB met Bas en Marieke. Bij deze nogmaals bedankt!

Een aantal foto’s van deze dag (20 stuks) staan hier in een fotoalbum.

Comments (0) Dec 16 2010

Video Leeuwarder Courant

Posted: under Verslagen 2010.

Vanuit LCtv heeft men ook een item geschoten over de Carbagerun waar zowel wij als team 69 in voorkwamen:


Leeuwarden – Op 19 juli vertrekken 215 auto’s vanuit Hardenberg voor de tweede editie van de Carbagerun, een drieduizend kilometer lange toeristische ontdekkingstocht per auto door Europa. Er doen twintig Friese teams mee aan deze run.Hoofddoel is opdrachten uitvoeren, daarmee punten scoren en op 23 juli heel bij de finish aankomen in Bardolino aan het Gardameer. Wie de meeste punten heeft verzameld wint. Voor de winnaar ligt duizend Euro klaar. Een deelnemer is gemiddeld een kleine duizend Euro kwijt als hij aan de run meedoet.

Een van de voorwaarden aan deze trektocht is dat de auto bij aanschaf maximaal 500 Euro mag hebben gekost, er vervolgens drifitg aan sleutelen mag. Ook moet je minimaal twe jaar je rijbewijs hebben.

Comments (0) Dec 13 2010

Dag 1: Hardenberg – Berlijn

Posted: under Foto's, Verslagen 2010.

De route van Dag 1 voerde ons van Hardenberg naar Berlijn waarbij we onderweg een vijftal foto’s moesten maken van gele plaatsnaamborden waar cryptische omschrijvingen bijhoorden.


Klik op de kaart voor de grote versie; De volledige route in Google maps (645 km, tel er Leeuwarden – Drachten – Hardenberg a 125 km bij op en je hebt 770 km rijden op een dag).

Na aankomst net voor acht uur in Hardenberg was het een ruim uur wachten tot de rest binnengedruppeld was en de organisatie na goedkeuring van alle auto’s besloot ons te laten starten. Hieronder een deelnemer die na ons aankwam met erachter de startpositie.
Elmario en Joest

Bij de start kregen we de route en de vijf vragen in de handen gedrukt waarna we besloten eerst maar eens te gaan rijden en een rustig parkeerplekje aan de snelweg op te zoeken. Gezien de adviesroute Oldenburg – Bremen – Hannover – Berlijn was zijn we richting Emmen getuft om hier langs de snelweg te gaan staan puzzelen.
Puzzeltijd

Uiteindelijk hadden we alle lokaties goed, maar kregen we slechts 8 van de 10 punten omdat we geen wegwijzerbordje, maar alleen het plaatsnaambordje hadden gefotografeerd. De bedoeling was dus dit soort plaatsnamen te fotograferen (“Een plek waar je last van schurft krijgt“):
Puzzeltijd

Na het maken van de foto bij Adolfshausen werden we gevolgd door team De Gooische goden, maar die hebben we af weten te schudden door een onverharde boerenweg op te rijden en de auto in de achteruit te zetten. Zij draaiden om, wij reden vervolgens door 😉

We kwamen rond half acht in Berlijn aan waarbij we snel de opdrachten ingeleverd hebben en naar ons hostel in het centrum van Berlijn gegaan zijn. Hier snel de spullen en auto achtergelaten, dagkaartje OV gehaald en Cor wat bezienswaardigheden in Berlijn laten zien en een biertje te halen. Bovendien was Rene toevallig deze week ook op vakantie in Berlijn zodat hij na een snel telefoontje bij ons aan kon schuiven bij de kebabzaak naast Checkpoint Charlie. Rond 1 uur hebben we besloten te gaan slapen zodat we de rest van de week enigszins fris konden starten.

Een aantal foto’s (22 stuks) van de dag staan hier in een fotoalbum.

Comments (0) Jul 27 2010